Kot czy kotka – czy płeć u kota ma znaczenie?

Chcesz przygarnąć kota i zastanawiasz się, jaką płeć wybrać? Tak, jak w przypadku wielu innych gatunków zwierząt, samce kotów różnią się pewnymi cechami od samic.

Kot czy kotka – czy płeć u kota ma znaczenie?

Chcesz przygarnąć kota i zastanawiasz się, jaką płeć wybrać? Tak, jak w przypadku wielu innych gatunków zwierząt, samce kotów różnią się pewnymi cechami od samic. Różnice widoczne są przede wszystkim w wyglądzie fizycznym. Charakterystyczne różnice w zachowaniu można zauważyć wśród niewykastrowanych zwierząt. Kot czy kotka - co wybrać? Dowiedz się, czy w przypadku kotów płeć ma znaczenie?

Spis treści:

  1. Kot czy kotka – jak rozpoznać płeć u kota domowego?
  2. Kocur czy kotka – czy różnią się charakterem?
  3. Kot czy kotka do mieszkania?
  4. Drugi kot w domu – kocur czy kotka?

 

Kot czy kotka – jak rozpoznać płeć u kota domowego?

U kotów, podobnie jak u ludzi, występuje dymorfizm płciowy, chociaż nie zawsze jest on widoczny na pierwszy rzut oka. W przypadku niektórych dzikich kotów np. lwów, różnice między samcami i samicami są bardzo wyraźne. Natomiast u kotów domowych są one znacznie subtelniejsze.

Bardzo trudno jest rozpoznać płeć u kociąt tuż po urodzeniu. Aby mieć pewność, zazwyczaj trzeba poczekać kilka tygodni. Wówczas narządy płciowe kota czy kotki są znacznie łatwiejsze do rozpoznania. 

Jak rozpoznać czy to kot, czy kotka? Wraz z wiekiem u kocurów wyraźnie widoczne stają się jądra, a odległość między odbytem a ujściem układu moczowo-płciowego jest dużo większa niż u kotek. U kotek narządy płciowe mają kształt pionowej kreski, a u kocurów są one bardziej okrągłe. Stąd przyjęło się rozpoznawanie płci u kociąt na zasadzie podobieństwa do dwóch znaków interpunkcyjnych: średnika (;) u kotek i dwukropka u kocurów (:). U dorosłych kotów różnice w wyglądzie organów płciowych są bardzo łatwe do rozpoznania.

Czy istnieją różnice w wyglądzie zewnętrznym kotów obu płci? Kocury są zwykle większe, a kotki smuklejsze i drobniejsze. Najlepiej jest porównywać osobniki tej samej rasy lub z tego samego miotu. Różnica wielkości pomiędzy kotem a kotką najsilniej zaznacza się u kotów dużych ras, takich jak Maine Coony, koty norweskie, ragdolle. Samce tych kotów są dużo większe, masywniejsze i cięższe od samic. Kocury rasy Maine Coon mają też szerszą głowę niż kotki.

Kocury, zwłaszcza wykastrowane, mają większe tendencje do tycia. Jednak przekarmione kotki również są narażone na nadwagę i otyłość. Dlatego każdy kot, niezależnie od płci, powinien otrzymywać dokładnie tyle jedzenia, ile wynosi jego zapotrzebowanie. Otyłość u kota to choroba, która może doprowadzić do rozwoju takich zaburzeń, jak np.: cukrzyca typu 2, niewydolność nerek, kamica moczowa, zwyrodnienie stawów.

Różnice w wyglądzie mogą pojawić się również w kolorze sierści. Umaszczenie szylkretowe to domena kotek. Najczęściej o tym ubarwieniu mówi się wtedy, gdy kocie futerko składa się z mieszanki czarnego i rudego koloru. Za szylkretowe uznaje się też koty trójkolorowe: czarno-rudo-białe. Jeśli widzisz kota o takim właśnie ubarwieniu, możesz być prawie pewien, że jest to kotka. Z kolei jednolicie rude i rudo-białe koty to najczęściej samce.


Kocur czy kotka – czy różnią się charakterem?

Jak rozpoznać kota czy kotkę po charakterze? Przyjęło się uważać, że kotki są łagodne, przyjazne i chętnie łaszą się do człowieka. Kocury natomiast uważane są za bardziej zdystansowane. Tymczasem może być zupełnie odwrotnie. Zarówno wśród kocurów, jak i wśród kotek mogą być osobniki bardziej lub mniej przyjazne w stosunku do człowieka. Istotne różnice w zachowaniu wynikające z płci pojawiają się w przypadku zwierząt niekastrowanych.

Charakter kota zależy przede wszystkim od jego indywidualnych predyspozycji. Często na zachowanie mruczka wpływ ma jego przeszłość i dotychczasowe doświadczenia. Koty, które przeszły w życiu traumę, mogą być lękliwe i niechętne do pieszczot. Zwykle trudniej jest zbudować bliską relację z kotem, który za późno został odsadzony od matki, ale nie jest to regułą i zależy od procesu socjalizacji w hodowli.

Jeśli planujemy przygarnięcie kota, a w domu mamy małe dziecko, od jego dotychczasowego opiekuna powinniśmy dowiedzieć się, jaki charakter ma dany osobnik. Nie powinniśmy wybierać kotów lękliwych i agresywnych. Można też kierować się rasą kota. Za najlepsze dla dzieci uważa się m.in. koty brytyjskie, Maine Coony, koty birmańskie, Ragdolle. Nie ma więc różnicy czy wybierzemy kota, czy kotkę dla dziecka. Zgodnie z badaniami naukowymi, dzieci wychowujące się w domach ze zwierzętami mogą korzystać z wielu benefitów dla zdrowia fizycznego i psychicznego: budują odporność, rzadziej mają alergię, kształtują pewność siebie i empatię. Należy jednak pamiętać, że za kota w pełni odpowiedzialni są dorośli opiekunowie i nie należy przygarniać kota, tylko dlatego, żeby zrobić przyjemność dziecku. Powinna być to przemyślana decyzja.


Kot czy kotka do mieszkania?

Jeśli mamy do czynienia z kotami kastrowanymi i sterylizowanymi, nie ma większej różnicy, czy wybierzemy kocura, czy kotkę. Chociaż wykastrowane kocury mają często opinię chętniejszych do pieszczot, to płeć kota nie powinna odgrywać znaczenia, kiedy decydujemy się na adopcję zwierzęcia.

Kastracja i sterylizacja jest bardzo ważna zarówno w przypadku kocura, jak i kotki. Nie tylko samce, ale też samice w czasie rui mogą znakować teren moczem, dlatego niewykastrowany kot obu płci może być utrapieniem w domowych warunkach. Kastracja kota czy kotki zalecana jest przez niektórych lekarzy weterynarii przed osiągnięciem pełni dojrzałości płciowej, czyli między 4. a 6. miesiącem życia (u kotki przed pierwszą rują), a przez innych specjalistów tuż po pierwszej rui u samic (około 6.-8. miesiąca życia), a w przypadku samca - zanim zacznie znaczyć teren oraz interesować się kotkami (między 6. a 8. miesiącem życia).

Niewykastrowany kocur znaczy teren moczem o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Taki kot może także wykazywać agresję. Jest również skłonny do ucieczek w poszukiwaniu kotki.  Może przemierzać wówczas duże odległości, przez co narażony jest na wiele niebezpieczeństw. Kastracja sprawia, że kocur przestaje skupiać się na dążeniu do zaspokojenia instynktu płciowego. Zabieg eliminuje całkowicie ryzyko wystąpienia nowotworu czy innych chorób jąder. Wykastrowane kocury są też zazwyczaj bardziej tolerancyjne wobec innych kotów obu płci.

Mieszkanie z kotką, w której buzują hormony, nie należy do najprzyjemniejszych. Kotka, która nie została poddana kastracji lub sterylizacji, przechodzi ruję kilka razy w roku. W tym czasie, za wszelką cenę, chce wydostać się z mieszkania, aby znaleźć partnera. Podczas rui kotka głośno miauczy, nawołuje, traci apetyt, mało śpi. Jest to sytuacja męcząca dla opiekuna, ale też niezwykle wyczerpująca dla zwierzęcia. U kotki poddanej zabiegowi sterylizacji bądź kastracji obserwuje się zanik tych uciążliwych zachowań. Zabieg całkowicie eliminuje takie choroby, jak: ropne zapalenie macicy (potocznie nazywane ropomaciczem), a także inne choroby macicy i jajników, ponieważ są one całkowicie usuwane podczas operacji. Wczesna kastracja kotki zmniejsza też ryzyko nowotworu gruczołu mlekowego.

Warto wiedzieć, że kastracja czy sterylizacja nie zmieniają charakteru kota, eliminują tylko objawy wywoływane przez popęd płciowy. A co najważniejsze - zarówno w przypadku kocurów, jak i kotek, zabieg może wydłużyć zwierzęciu życie. Bardzo istotny jest też wpływ kastracji na zmniejszenie bezdomności wśród zwierząt.


Drugi kot w domu - kocur czy kotka?

Jeśli decydujesz się na drugiego kota w domu, również nie ma większego znaczenia, czy będzie to kotka, czy kocur. Jednak można spotkać się z opinią, że największe powodzenie mają pary mieszane. Nawet jeśli wybieramy rodzeństwo, mamy większe szanse na zgodne życie, jeśli będzie to kocur czy kotka. Nie oznacza to, że nie uda się mieć zgranej drużyny składającej się z dwóch kotek czy dwóch kocurów.

Najważniejsze, żeby był to kot, który jest przyjaźnie nastawiony do innych zwierząt. Najlepiej jeśli będzie to kocię do 6. miesiąca życia - łatwiej będzie mu przyzwyczaić się do nowego towarzystwa, a i kot-rezydent nie powinien mieć problemu z akceptacją współlokatora. Jeśli decydujesz się na adopcję kota ze schroniska lub fundacji, zapytaj o jego nastawienie do innych kotów.

Poprzedni artykuł Następy artykuł
X

To nie to, czego szukałeś? Możesz użyć wyszukiwarki.